Historia
San Martiño de Pino
Cultura
Galería
Información mantida e publicada en internet por www.caldaloba.es
O contido deste sitio está baixo a licenza Creative Commons Attribution 4.0 International
Pódeche interesar:
Clisé de R. y Losada
Bibliografía
Vicetto Pérez, D. Benito. Historia de Galicia (1865) Reflectido na “Bibliografía” da web: http://www.caldaloba.es
Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada
Febreiro 2022
Suso Pena
1. Quen era D. Benito Vicetto?
Naceu
en
Ferrol
(A
Coruña)
o
21
de
maio
de
1824
e
faleceu
o
28
de
maio
de
1878;
foi
periodista,
historiador,
dramaturgo
e
novelista
español.
Exerceu
como
militar,
oficial
de prisións, director da Real Casa da Moeda de Xubia e funcionario de Facenda.
Cabe
destacar
o
seu
labor
como
historiador
na
súa
obra
Historia
de
Galicia
(1865)
que
abarca
dende
a
Prehistoria
ata
o
Reinado
de
Isabel
II.
Tamén
cultivou
poesía,
novela, teatro e ensaio.
Dirixiu
“El
Clamor
de
Galicia
e
Revista
de
Galicia”
e
foi
considerado
un
dos
fundadores
do
Rexionalismo.
Ademais,
foi
unha
figura
clave
para
o
renacemento
da
historiografía galega.
2. Sobre o Castelo de Vilaxoán (Caldaloba):
“
[...] (trad. galego)
Pedro
Pardo
de
Cela
era
fillo
de
Juan
Pardo,
señor
feudal
de
Cela
e
de
Violanta
de
Aguiar;
a
pesar
de
non
ser
o
primoxénito
sucedeu
por
morte
do
seu
pai
na
posesión
dos
bens
e
señorío
da
casa,
unha
das
máis
poderosas
do
país
en
atención
ás
moitas
xurisdicións
e
fortalezas
que
comprendía,
coma
o
castelo
de
Santa
Cruz
do
Val
de
Ouro,
castelo
de
Vilaxoán,
casa
de
Villaguisada,
casa
de
Santa
María
de
Saavedra,
castelo
de
Penadreda,
castelo
de
Guitiriz
e
outras
varias,
hoxe
arruinadas
pola
<<guerra dos viláns>>.
[...]
Apodérase
Alonso
de
Lanzós
do
señorío
de
Andrade
e
loita
no
bispado
de
Mondoñedo
contra
Pardo
de
Cela,
derribándolle
os
castelos de Saavedra e Vilaxoán (ver cita na web
os imardiños)
.
[...]Entón
meteuse
Fernán
Ares
de
Saavedra
en
Villa
Juán
e
dende
cinco
ou
seis
meses
(1485)
tomou
ó
Conde
D.
Rodrigo
de
Lemos
o alcázar de Ponferrada, e o Conde de Camiña...
[...]
Arias
Vázquez
de
Párraga
-dice
Aponte
ocupándose
da
casa
de
Parraga
(Parga)-
tiña
bons
vinte
escudeiros
sen
falta,
e
catrocentos
vasalos,
e
douscentos
de
beetrías.
O
seu
fillo
Fernán
Ares
tiña
os
mesmos
vasalos,
e
beetrias,
e
con
máis
os
que
ganou
do
seu
tío
Martín
Vázquez,
e
tiña
casa
de
vinte
cinco
bos
escudeiros,
e
dende
que
casou
con
Dª
Constanza
de
Castro
(Constanza
Pardo
de
Cela
y
Castro)
súa
tía,
porque
o
gobernador
Fernando
de
Acuña
degolara
a
Pedro
Pardo
o
pai
dela,
aconselláronlle que furtase a Vilaxoán, e que non obedeceran o Rei.
E así se fixo.
Veuno
cercar
(a
Fernán
Ares)
o
gobernador
Diego
López
de
Haro
un
ano
pouco
máis
ou
menos
-e
porque
lles
secou
o
pozo
da
auga,
entroulle
auga
de
choiva
e
pudriuse
toda,
de
maneira
que
todos
adoeceron-
e
a
señora
faleceu
dentro,
e
Fernán
Ares
que
tamén
adoeceu
foi
ferido
dunha
pedra
de
trabuco
–
e
a
el
e
outros
tres
homes
sans
moi
ben
os
prenderon,
e
axustizaron,
senón
lles valera Diego de Andrade.
E
polas
cartas
que
se
fixeron
entre
o
gobernador
e
Diego
de
Andrade
e
Álvaro
González;
partiron
toda
a
súa
facenda
(a
de
Fernán) en tercias, - e Diego de Andrade logo lle deu a súa parte, e o remediou...
[...]”
Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada
San Martiño de Pino
Galería
Información mantida e publicada en internet por www.caldaloba.es
O contido deste sitio está baixo a licenza Creative Commons
Attribution 4.0 International
decembro 2025
1. Quen era D. Benito Vicetto?
Naceu
en
Ferrol
(A
Coruña)
o
21
de
maio
de
1824
e
faleceu
o
28
de
maio
de
1878;
foi
periodista,
historiador,
dramaturgo
e
novelista
español.
Exerceu
como
militar,
oficial
de
prisións,
director
da
Real
Casa
da
Moeda
de
Xubia e funcionario de Facenda.
Cabe
destacar
o
seu
labor
como
historiador
na
súa
obra
Historia
de
Galicia
(1865)
que
abarca
dende
a
Prehistoria
ata
o
Reinado
de
Isabel
II.
Tamén
cultivou
poesía,
novela, teatro e ensaio.
Dirixiu
“El
Clamor
de
Galicia
e
Revista
de
Galicia”
e
foi
considerado
un
dos
fundadores
do
Rexionalismo.
Ademais,
foi
unha
figura
clave
para
o
renacemento
da
historiografía galega.
2. Sobre o Castelo de Vilaxoán (Caldaloba):
“
[...] (trad. galego)
Pedro
Pardo
de
Cela
era
fillo
de
Juan
Pardo,
señor
feudal
de
Cela
e
de
Violanta
de
Aguiar;
a
pesar
de
non
ser
o
primoxénito
sucedeu
por
morte
do
seu
pai
na
posesión
dos
bens
e
señorío
da
casa,
unha
das
máis
poderosas
do
país
en
atención
ás
moitas
xurisdicións
e
fortalezas
que
comprendía,
coma
o
castelo
de
Santa
Cruz
do
Val
de
Ouro,
castelo
de
Vilaxoán,
casa
de
Villaguisada,
casa
de
Santa
María
de
Saavedra,
castelo
de
Penadreda,
castelo
de
Guitiriz
e
outras
varias,
hoxe
arruinadas
pola
<<guerra
dos
viláns>>.
[...]
Apodérase
Alonso
de
Lanzós
do
señorío
de
Andrade
e
loita
no
bispado
de
Mondoñedo
contra
Pardo
de
Cela,
derribándolle
os
castelos
de
Saavedra
e
Vilaxoán
(ver
cita
na web
os imardiños
)
.
[...]Entón
meteuse
Fernán
Ares
de
Saavedra
en
Villa
Juán
e
dende
cinco
ou
seis
meses
(1485)
tomou
ó
Conde
D.
Rodrigo
de Lemos o alcázar de Ponferrada, e o Conde de Camiña...
[...]
Arias
Vázquez
de
Párraga
-dice
Aponte
ocupándose
da
casa
de
Parraga
(Parga)-
tiña
bons
vinte
escudeiros
sen
falta,
e
catrocentos
vasalos,
e
douscentos
de
beetrías.
O
seu
fillo
Fernán
Ares
tiña
os
mesmos
vasalos,
e
beetrias,
e
con
máis
os
que
ganou
do
seu
tío
Martín
Vázquez,
e
tiña
casa
de
vinte
cinco
bos
escudeiros,
e
dende
que
casou
con
Dª
Constanza
de
Castro
(Constanza
Pardo
de
Cela
y
Castro)
súa
tía,
porque
o
gobernador
Fernando
de
Acuña
degolara
a
Pedro
Pardo
o
pai
dela,
aconselláronlle
que
furtase
a
Vilaxoán, e que non obedeceran o Rei.
E así se fixo.
Veuno
cercar
(a
Fernán
Ares)
o
gobernador
Diego
López
de
Haro
un
ano
pouco
máis
ou
menos
-e
porque
lles
secou
o
pozo
da
auga,
entroulle
auga
de
choiva
e
pudriuse
toda,
de
maneira
que
todos
adoeceron-
e
a
señora
faleceu
dentro,
e
Fernán
Ares
que
tamén
adoeceu
foi
ferido
dunha
pedra
de
trabuco
–
e
a
el
e
outros
tres
homes
sans
moi
ben
os
prenderon,
e
axustizaron,
senón
lles
valera
Diego
de
Andrade.
E
polas
cartas
que
se
fixeron
entre
o
gobernador
e
Diego
de
Andrade
e
Álvaro
González;
partiron
toda
a
súa
facenda
(a
de
Fernán)
en
tercias,
-
e
Diego
de
Andrade
logo
lle
deu
a
súa parte, e o remediou...
[...]”
Febreiro 2022
Suso Pena
Bibliografía
Vicetto Pérez, D. Benito. Historia de Galicia (1865) Reflectido na “Bibliografía” da web: http://www.caldaloba.es
Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada
Historia
Cultura
Pódeche interesar:
